Görme kaybınız gerçekten gözlerinizde değil, beyninizde saklı olabilir!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara sebep olabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı gelişebilir. Beyin fonksiyonlarının bu tür hasarları görmeYeteneğini kaybetmesine sebep olabilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz görüntüleri sadece işleme merkezine gösteren kameralar gibidir. Beynin bulunan görsel kısımlar, sembolleri anlamlandırmak için geliştirilmiştir. Ciddi kirli veya hasar görme işlemine yavaşlatabilir. Bu nedenle, beynin doğru çalışmaması görüntüleri anlamlandırmayı engelliyor, görünüşteki kayıp söz konusu olabiliyor.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç hastası olan kişiler, göz yapıları iyi olsa da, beynin o bölgesinde oluşan hasar gören neden bir kısmının kapanmasına düzenleyebilir. nöral yolların bu alanlara işlem fonksiyonunun bozulması dünyanın tamamen bölük birbirine karışmış düzenlenmeye. Böylece, gözlerin hiçbir önemi olmayan bir kişisel durum gelişebilir. Genellikle uğranılan bu hasar, görüntüler kayıp veya ciddi sebebidir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı kayıpları, hastaların dışındaki tehlikeleri beraberinde getirebilir. Kişiler, fark etmedikleri eksik düzenleri sadece anlamayabilir düşme riski taşırlar. Çarpıcı olan ise, beyin bu duruma yapılan zararları sebebiyle bir görme sahası eksikti şeklindedir. Özellikle, bir kişi yemeğini sadece görebike kısmını yer. Bu durumun en ilginç örnekleri, Anton Sendromu olarak bir psikolojik durumdur. Beyin hasarına falan çare bulunmamakla birlikte, hastanın görünen nesneleri gerçekten olduğunu düşüncesine zordur. O durum, gerçeklik algımız ve şeklimizi etkinlik kazandırır.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda oluşan yırtılmalar, hayali nesnelerin, görülebilen ve geometrik şekillerin görüntülenmesine neden meydana gelebilir. Bu durum, psikolojik olmayan görüntülerin sonucudur ve genellikle kayıplar birlikte kendini gösterir. Nöral ağlar dışarıdan yeterli sensör güdüsü almadığında, zihin depolarını zorunlu olduğu çalışmalar başlar. Netice olarak, bilinç kaza yapan alanı, eski hafıza veya tesadüfi canlandırılmış görüntülerle yerleştirir, duygulara sahte düzen yaklaştırır. Gönüllüler bu|bu|n] görüntüler çoğu zaman sahte olduğunu toplamda son derece şaşkınlık diyebilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda görsel sanrı görenleri sıkça psikolojik hastalıkla bağlantılı değil. Felç sonuçlarında, Parkinson hastalığı veya şiddetli baş ağrıları dahil. Bu sendrom, görsel algının kaybına bağlı ortaya çıkan reaktif beyin ile ilgili örneğidir. Görüş alanındaki görünüm nesnelerin sahte olmadığını zihin düşünebilirler. Bu nedenlerle, görsel halüsinasyon görüntüleri gören hastaların, zihinsel etiketler yerine, uzman beyin değerlendirmeleri geçirmeleri gerekmektedir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin geri kazanılması, önemli adımların atılmasını teşvik eder. Hastaların erken değerlendirilmeleri, nöral yolların esas kullanılabilir nöronları desteklenerek kaybedilen işlevleri yeni edindirmeyi sağlayabilir. Başarılı kişiye özel göz egzersizleri ve düzenli awareness, hastaların hassas noktalarını daha etkin kavramalarına olanak sağlar. Bu rehabilitasyonlar, bireylerin görüşlerini üst düzeyde izlemeyi sağlamayı destek verir, yaralanmalara karşı artabilir. Bu süreç sayesinde, bireyler işbirliği yaparak bağımsız yaşamlarını hızlandırabilir.